Yeni ürünlerin geliştirilmesinden pazara sunumuna kadar geçen süre gün geçtikçe kısalmaktadır. Kompleks hale gelen ürün dizaynlarının söz konusu olduğu durumda; tüm parametreleri dikkate alan ürün ve proses geliştirme süreçlerinin oluşturulması ve aynı zamanda uygun kalite düzeyi, kısa teslimat süresi ve düşük maliyet bileşenlerinin sağlanması gerekmektedir. Deney tasarımı metodu, ingiliz Ronald Aylner Fischer’in tarım sektöründe kullandığı çalışmalara dayanmaktadır. Endüstriyel anlamda problemlerin çözümünde DoE metotlarının kullanımı, E.P. Box ve K.B. Wilson’un çabaları sonucu gerçekleşmiştir.

Deney tasarımı metodunun ana hedefi; zaman ve maliyet gerektiren optimizasyon problemlerine etki eden parametreler ile ilgili bilgilerin istatistiksel teknikler kullanılarak minimize edilmesidir. DoE metodunda söz konusu olan parametreler, herhangi bir ürün veya prosesin kalitesine etki eden değişkenlerdir. Bunlar; sıcaklık, basınç vb. gibi kantitatif, farklı malzemeler, renkler vb. gibi kalitatif karakterde olabilir.
Bunlar dışında;

• Ürün- ve proses spesifik parametreler (örneğin; ölçü veya kesme hızı)
• Parazit faktörler (örneğin; çevre etkileri)

• Sistem geliştirme (birincil dizayn)
• Parametre optimizasyonu (ikincil dizayn)
• Toleransların belirlenmesi (üçüncül dizayn)